Een pleidooi voor een hernieuwde zoektocht naar leiderschap dat ‘uiteindelijk verantwoordelijkheid neemt’: rentmeesterschap
Jack Kruf | 10 maart 2017
Natuurlijk beschikken we over ons democratisch systeem, een prachtig geheel van beginselen en waarden dat als basis dient voor goed openbaar bestuur. Publiek leiderschap, zowel binnen overheidsorganisaties als in de publieke sfeer van de samenleving, is in dit systeem verankerd – althans, dat zou zo moeten zijn. Je zou uitstekende resultaten mogen verwachten, want het democratisch systeem vindt zijn oorsprong in de Griekse δημοκρατία uit 508 v.Chr. en is keer op keer op de proef gesteld en uitgedaagd. In de loop van de millennia heeft het zich tot dit punt ontwikkeld.

Gezien de huidige toestand van de samenleving en van natuurlijke ecosystemen, zou je verbaasd kunnen zijn over de resultaten van deze ontwikkelingsperiode van 2525 jaar. De Global Risks Reports, die sinds 2005 door het World Economic Forum worden gepubliceerd, vertellen hoe kritiek de toestand van de aarde is. Toen ik deze rapporten las, kreeg ik een flashback naar 1972, toen de Club van Rome feiten, bevindingen en cijfers presenteerde in haar rapport The Limits to Growth. Al minstens vijf decennia (dat is een halve eeuw!) weten we wat er gaande is en waar vele generaties leiders ons hebben gebracht.
Lees verder


