Onze Gemeenschappelijke Toekomst (Brundlandt)

Wereldcommissie voor Milieu en Ontwikkeling (WCED), Verenigde Naties | april 1987

De eerste expliciete gemeenschappelijke verwijzing naar duurzame ontwikkeling stond in dit rapport. In 1987 was de behoefte aan samenwerking op dit gebied groot. Het rapport handelt over het handelingsperspectief inzake de voorliggende risico’s van publieke waarden.

Voorzitter Gro Harlem Brundlandt (WCED, 1987) in haar voorwoord: “Na anderhalf decennium van stilstand of zelfs verslechtering van de wereldwijde samenwerking, geloof ik dat de tijd is gekomen voor hogere verwachtingen, voor gemeenschappelijke doelen die samen worden nagestreefd, en voor een grotere politieke wil om onze gemeenschappelijke toekomst aan te pakken.” Lees verder

Environmental Protection Agency (EPA)

Dit moment in de tijd is gekozen omdat overheid expliciet handelt bij het managen van publieke waarden, zijnde de bescherming van natuurlijke rijkdommen. Het is een voorbeeld  hoe met de analyse van risico’s, zijnde de verdere aftakeling van ecosystemen, effectief maatregelen kunnen worden genomen.

Deze organisatie werd opgericht als een onafhankelijk uitvoerend agentschap van de federale overheid van de Verenigde Staten, belast met milieubeschermingszaken. Vanaf eind jaren 1950 tot in de jaren 1960 reageerde het Amerikaanse Congres op de toenemende bezorgdheid van het publiek over de invloed die menselijke activiteiten op het milieu zouden kunnen hebben.

Lees verder

Silent Spring

Rachel Carson | 1962

In haar boek is Rachel Carson onomwonden en direct in het uitspreken van waarden voor mens en natuur, én van de bedreigingen door gebruik en misbruik van chemische pesticiden zoals DDT. Zij stelt de scope van de wetenschap aan de kaak en duidt concreet de gevaren (risico’s) voor genoemde waarden. Hier ligt één van de beginpunten van publiek risicomanagement. Het boek heeft tevens de basis gelegd voor de milieubeweging. Lees verder

The Kyoto Protocol

United Nations | December 1997

The Kyoto Protocol was adopted on 11 December 1997 and entered into force on 16 February 2005. Owing to a complex ratification process, it currently has 192 Parties. The treaty follows the main principles agreed upon in the 1992 convention.

It operationalizes the United Nations Framework Convention on Climate Change by committing industrialized countries and economies in transition to limit and reduce greenhouse gas (GHG) emissions in accordance with agreed-upon individual targets. The Convention itself only asks those countries to adopt mitigation policies and measures and report periodically.

Lees verder

UN Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)

United Nations | 21 March 1992

Today, the framework has near-universal membership. The 198 countries ratified the Convention are called Parties to the Convention. The ultimate aim of the UNFCCC is to prevent “dangerous” human interference with the climate system.

The Convention recognized that there was a problem. The UNFCCC borrowed an essential line from one of the most successful multilateral environmental treaties in history (the Montreal Protocol, in 1987): it bound member states to act in the interests of human safety despite scientific uncertainty.

Lees verder

Territorial Approach on Climate and Resilience

OECD | December 2023

Global warming is likely to reach 1.5°C as early as 2030, with current climate action falling short of meeting the Paris Agreement goals and a mounting risk of tipping beyond the ability of human societies to adapt.

Building on broader OECD work on climate, this report proposes a new OECD territorial climate indicator framework. It demonstrates that different territories have different potential to mitigate greenhouse gas emissions, adapt to climate impacts, and address vulnerabilities.

Lees verder

Als de zeespiegel sneller stijgt…

Resultaten van een Policy Hackathon naar knikpunten en mijlpalen bij adaptatie aan extreme zeespiegelstijging in Nederland

Marjolijn Haasnoot, Laurens Bouwer en Jaap Kwadijk | maart 2017, Deltares

“Waarom nadenken over extreme en versnelde zeespiegelstijging? In de hackathon die Deltares op 8 november 2016 organiseerde, is nagedacht over de gevolgen van extreme zeespiegelstijging voor Nederland, en mogelijke maatregelen om de gevolgen hiervan te beperken. De aanleiding is internationaal onderzoek dat aangeeft dat de wereldwijde zeespiegelstijging kan gaan versnellen. Dit is gebaseerd op recente kennis over de stabiliteit van ijskappen zoals Groenland en Antarctica.

De zeespiegel zou in het jaar 2100, maar vooral ook daarna, veel hoger kunnen zijn dan tot nu toe werd aangenomen in projecties van IPCC AR5, en van het KNMI en de Deltacommissie. Een van deze studies (De Conto et al. 2016) geeft mogelijke zeespiegelstanden van 2 meter in 2100, en uiteindelijk meer dan 20 meter in 2500. In 2018 zal het IPCC een nieuw rapport publiceren over ijskappen en zeespiegels, waarin deze nieuwe kennis centraal staat.

Lees verder