Cadbury committee | 1992, London Stock Exchange, en • nl
This report is a milestone in corporate governance. It is 1992. The Cadbury Report about “Financial Aspects of Corporate Governance” has been published. This groundbreaking report – chaired by Sir Adrian Cadbury – led to improvements in governance standards. It was a reaction to the Bank of Credit and Commerce International scandal in 1991.
• Dit rapport is een mijlpaal in het corporate besturing. Het is 1992. Het Cadbury Report over “Financial Aspects of Corporate Governance” wordt gepubliceerd. Baanbrekend – voorgezeten door Sir Adrian Cadbury – en het leidde tot verbeteringen in de normen voor deugdelijk bestuur. Het was een reactie op het schandaal in 1991 bij de Bank of Credit and Commerce International.
The report made specific recommendations on good corporate governance, which it described as ”best practice” or ”code of conduct.”It was highly influential in developing organisational codes regarding external shareholders’ accountability. It is the start of a new line of thinking about good governance, also in the public context. • Het rapport deed specifieke aanbevelingen voor goed ondernemingsbestuur, die het omschreef als “best practice” of “gedragscode”. Het rapport was zeer invloedrijk bij het ontwikkelen van organisatiecodes met betrekking tot de verantwoordingsplicht van externe aandeelhouders. Het is het begin van een nieuwe manier van denken over goed bestuur, ook in de publieke context.
This interview with Sir Adrian Cadbury gives the precise focus and the intention to look further into the essence of corporate governance. • Dit interview met Sir Adrian Cadbury geeft de precieze focus en de intentie om verder te kijken naar de essentie van corporate governance.
The report stipulated “the continuing concern about standards of financial reporting and accountability, … which has kept corporate governance in the public eye.” Some findings and recommendations (a personal selection) tell the story of the search for codes, checks and balances [quote]:
By adhering to the Code, listed companies will strengthen their control over their businesses and public accountability. In so doing, they will be striking the right balance between meeting the standards of corporate governance now expected of them and retaining the essential spirit of enterprise.
Every public company should be headed by an effective board that can lead and control the business.
However, the framework in which auditors operate is not well designed in certain respects to provide the objectivity that shareholders and the public expect of auditors in carrying out their function.
The new system has only recently been established, and its full impact has yet to be felt. In the following paragraphs, we endorse the steps being taken and recommend additional action to strengthen public confidence in the audit approach.
We believe that there should be an extension of the audit, which will add to users of accounts and bring it closer into line with public expectations.
So far as reporting fraud is concerned, the present legal position is that confidentiality is an implied term of an auditor’s contract, and there is a public interest in maintaining confidential client relationships. Normally, therefore, it is the auditor’s duty to report fraud to senior management. However, there is also a public interest in fraud being dealt with expeditiously and this may entail disclosing matters to a proper authority. [unquote]
• Het rapport vermeldde “de voortdurende bezorgdheid over normen voor financiële verslaggeving en verantwoording, … die corporate governance in de publieke belangstelling heeft gehouden.” Enkele bevindingen en aanbevelingen (een persoonlijke selectie) vertellen het verhaal van de zoektocht naar codes, checks and balances [citaat]:
Door de Code na te leven zullen beursgenoteerde ondernemingen hun controle over hun bedrijf en hun publieke verantwoording versterken. Op die manier vinden ze het juiste evenwicht tussen het voldoen aan de normen van corporate governance die nu van hen worden verwacht en het behouden van de essentiële ondernemingsgeest.
Elke beursgenoteerde onderneming moet worden geleid door een effectieve raad van bestuur die de onderneming kan leiden en controleren.
Het kader waarbinnen auditors werken is in bepaalde opzichten echter niet goed ontworpen om de objectiviteit te bieden die aandeelhouders en het publiek verwachten van auditors bij het uitvoeren van hun functie.
Het nieuwe systeem is pas onlangs ingevoerd en de volledige impact ervan moet nog merkbaar worden. In de volgende paragrafen onderschrijven we de stappen die worden genomen en bevelen we aanvullende maatregelen aan om het vertrouwen van het publiek in de controleaanpak te versterken.
Wij zijn van mening dat de controle moet worden uitgebreid, wat de gebruikers van de rekeningen ten goede zal komen en de controle meer in overeenstemming zal brengen met de verwachtingen van het publiek.
Wat het melden van fraude betreft, is de huidige rechtspositie dat vertrouwelijkheid een impliciete voorwaarde is van het contract van een auditor en dat er een algemeen belang is bij het onderhouden van vertrouwelijke relaties met cliënten. Normaal gesproken is het daarom de plicht van de auditor om fraude te melden aan het senior management. Het is echter ook in het algemeen belang dat fraude snel wordt aangepakt en dit kan betekenen dat zaken moeten worden gemeld aan een bevoegde autoriteit. [unquote]
In early 2021, the Netherlands Environmental Assessment Agency published the first Integrated Circular Economy Report (ICER 2021). The report outlines the progress of the transition to a circular economy in the Netherlands. I have summarised this comprehensive, highly informative report, with a focus on the major risks articulated by the authors.
The Dutch government aims to have achieved a fully circular economy by 2050. Monitoring the progress of this transition is essential. The ICER 2021 report is a significant milestone in this process. It highlights the interventions undertaken by the Dutch government to initiate and accelerate the transition to a circular economy, as well as the actions taken by civil society organisations.
Delft, 20 januari 2022. De tweede Professor dr.ir. Roelof A.A. Oldeman Lezing* door Mr. J. (Hans) Krul, gemeentesecretaris en algemeen directeur van de Gemeente Delft.
Hij belicht vanuit zijn functie en rol in het knooppunt van het gemeentelijk verkeer, hoe vanuit lokaal perspectief voorliggende complexe opgaven kunnen worden benaderd. Thorbecke en Oldeman zijn daarbij behulpzaam in denken en handelen.
Hans Krul spreekt de 2e Professor Oldemanlezing uit in de raadszaal van de gemeente Delft.
De lezing
“Hartelijk welkom in de raadszaal van dit mooie historische stadhuis van Delft, een van de jongste leden van het PRIMO netwerk. Het is een eer dat ik vandaag in deze voor mij zo vertrouwde omgeving van de Delftse raadszaal de Oldeman Lezing uit mag spreken.
Ik ga dan ook mijn uiterste best doen u niet teleur te stellen waarbij ik in de eerste plaats terugval op mijn ruim 40-jarige werkervaring bij de overheid. Mijn lezing zal zich via de volgende stations voltrekken:
BNG Bank: “Begin 2021 heeft het Planbureau voor de Leefomgeving de eerste Integrale Circulaire Economie Rapportage (ICER 2021) gepubliceerd. Het rapport schetst de voortgang van de transitie naar een circulaire economie in Nederland. Erevoorzitter van PRIMO Europe – Jack Kruf – heeft deze omvangrijke maar zeer informatieve rapportage samengevat op majeure risico’s, zoals zij door de auteurs zijn verwoord.”
De Nederlandse regering wil in 2050 een volledig circulaire economie hebben bereikt. Monitoring van de voortgang van deze transitie is gewenst. Deze rapportage is een belangrijke mijlpaal in dit proces. Welke interventies heeft de overheid in Nederland gedaan om de transitie naar een circulaire economie op gang te brengen en te versnellen? Wat zijn de acties van maatschappelijke partijen?
Jan Willem Dijk, Theo Dijkstra, Eric Frank en Jack Kruf | 4 juni 2015
Over een paradox en de zoektocht. Een essay naar aanleiding van een ronde tafel op uitnodiging van de gemeenten Assen, Groningen en Leeuwarden. Een multidisciplinair gezelschap buigt zich over de volgende vraag: ‘Wat zijn belangrijke waarden in het krachtenveld tussen cijfers en controle aan de ene kant en waarden en vertrouwen aan de andere kant?’
Het gezelschap wordt welkom geheten door Jan Willem Dijk, gastheer namens het PRIMO-lid de gemeente Assen. Noord-Nederland wordt in nieuw perspectief geplaatst. Gespreksleider Jack Kruf begint met een voorstelronde zodat eenieder weet wie aan tafel zit, wat zijn of haar achtergrond is en de fascinatie met het thema. Hij benadrukt de veelzijdigheid in vakgebied (techniek, gemeente, waterschap) en functie (raadslid, wethouder, controller, gemeentesecretaris) deze middag en onderstreept het belang daarvan voor een dialoog die ons kan helpen in het vinden van de weg die leidt van cijfers en controle naar waarden en vertrouwen. Download het verslag (inclusief foto’s).
De deelnemers aan de Ronde Tafel. Tweede rij v.l.n.r.: Theo Dijkstra (gemeente Groningen én Assen, alleen deze dag), Lucas-Jan Hooykaas (Wetterskip Fryslân), Theo Berends (gemeente Eemsmond), Kees Swagerman (gemeente Oldambt), Wouter Slob (gemeente Medemblik), Arnold van Kampen (gemeente Rotterdam), Jeltje Hoekstra-Sikkema (gemeente Terschelling), Atze Dijkstra (Samenwerkingsverband Noord-Nederland), Harry Bevers (gemeente Leeuwarden). Eerste rij v.l.n.r. Jack Kruf (PRIMO Europe), Eric Frank (PRIMO Nederland), Huibert van Wijngaarden (RISNET), Ilhan Tekir (gemeente Utrecht), Arie van Eck (gemeente Rijssen-Holten), Jan Willem Dijk (gemeente Assen), Kees Tillema (Universiteit Groningen).
De gespreksleider licht kort toe hoe de vereniging PRIMO is ontstaan. Op 1 april 2005 is in Straatsburg de vereniging opgericht door de Europese Vereniging van Gemeentesecretarissen (UDITE). Op 6 oktober 2006 volgde de oprichting van PRIMO Nederland door de toenmalige Bank Nederlandse Gemeenten (BNG), Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BiZa) en de Vereniging van Gemeentesecretarissen (VGS). Hij gaat kort in op het toenemend belang voor en de behoefte van publieke leiders en managers aan resultaatsturing en het management van risico’s daarbij. Risicomanagement wordt steeds meer gezien als een integraal onderdeel van goed publiek bestuur.
PRIMO is erop gericht kennis te delen over de grenzen van landen, regio’s en gemeenten heen. Er valt veel van elkaar te leren. Welkom bij deze ronde tafel, waar vrijuit gesproken moet worden.
De wereld van risicomanagement is een bijzondere wereld. Er zijn vele methoden en technieken, softwareprogramma’s, maatstaven, surveys en vooral experts. Het is een ware cloud die boven ons hangt, van concepten, vermeende onzekerheden, onbekendheden, krachten die wij niet kennen, zwarte zwanen, soms ook witte zwanen, van gevaren die als gieren lijken te cirkelen. Soms heb ik het gevoel in een wereld rond te lopen van talismannen, doemdenkers, toekomstvoorspellers, waarzegsters, bezweerders, demagogen, priesters, druïden en predikers die praten over een mogelijke toekomst.
Jack Kruf
De demagogie van onzekerheid is de kaart die wordt gespeeld. Het is business. Jawel. Sterker wereldwijd gaat het grote geld hierin om. Tenminste tot nu toe. Is de kaart van ‘onzekerheid’ in dit bouwwerk wel de juiste? Met COVID-19 gaat alles veranderen en rollen wij vanzelf de kant op van de kennis die we hebben, van top-crisismanagement met geijkte inzichten en methoden, van denken in systemen en ketens, van evenwicht, van het belang van diversiteit, van resilience in haar brede omvatting. Wel zullen wij op zoek moeten om dit echt te vinden, te ontdekken, te cureren en te borgen in onze bestuurlijke systemen.
De recente uitbraak van COVID-19 roept bij mij enkele persoonlijke gedachten op. Natuurlijk worden we geconfronteerd met een crisis en proberen we de verspreiding ervan in te dammen. Maar het lijkt wel alsof we midden in een film zijn beland, in een wereld die voor de meeste mensen vreemd is, waarin buitenaardse wezens onze dierbare planeet proberen over te nemen. Enkele overwegingen vanuit een vertrouwd perspectief in de wereld van waarde- en risicobeheer.
Microscopy image showing SARS-CoV-2. The spikes on the outer edge of the virus particles resemble a crown, giving the disease its characteristic name. (source: Wikipedia).
Zeker of onzeker?
Sommigen zeggen dat we in een volatiele, onzekere, complexe en ambigue (VUCA) wereld leven, en dat deze uitbraak hiermee verband houdt. Persoonlijk denk ik niet op deze manier over de wereld. Dat heb ik nooit gedaan. Ik denk dat we in een zeer geavanceerde wereld leven waar de wetenschap ver gevorderd is en experts zich volledig bewust zijn van de meeste patronen. We leven in een wereld vol zekerheden. VUCA is verzonnen en bestaat naar mijn mening niet.
De wereld in 2020 is naar mijn mening niet complexer dan 10.000 jaar geleden. Misschien heeft het te maken met mijn achtergrond aan de Universiteit van Wageningen (bosecologie en sociale psychologie), maar hoe dan ook, het is mijn overtuiging. De wereldorde is hetzelfde; de volatiliteit en complexiteit zijn hetzelfde als altijd. Ambigu? Ik denk van niet. De manier waarop de wereld zich vandaag de dag aan ons voordoet, is echter anders en intenser. De onderliggende patronen zijn hetzelfde. In elk ecosysteem gelden de wetten van de jungle. Dat was altijd zo, en dat zal altijd zo blijven. De huidige dynamiek volgt dezelfde patronen, van die van het bosecosysteem tot, ja, de wereld van virussen.
Wisten we het?
Ik denk dat we wisten wat er zou komen. De experts wisten het. We hebben epidemieën uitgebreid bestudeerd, erover gerapporteerd aan de wereld en scenario’s opgesteld. Het is een essentieel onderdeel van elk ecosysteem en vormt de kern van veerkrachtdenken. Ik geloof dat we voldoende wetenschappelijke kennis over de planeet hebben om de conclusie te rechtvaardigen dat een epidemie niet complexer, onzekerder of onvoorspelbaarder is dan andere maatschappelijke kwesties waarmee we dagelijks worden geconfronteerd. Als we nalaten of vergeten te handelen, leidt dat tot een crisis. En dat is wat er gebeurde.
Global Risks Report
PRIMO, als de toonaangevende Europese non-profitorganisatie voor Public Risk Management, beschikt over een divers netwerk van publieke leiders en managers in heel Europa. Een van de dingen die opvallen bij de contacten en bijeenkomsten is dat de meeste van onze leden, bestuurders, managers, strategen en beleidsmakers nog nooit hebben gehoord van, onbekend lijken te zijn met, of onvoldoende kennis hebben van de Global Risks Reports van het World Economic Forum (sinds 2005). De rapporten bereiken de politici niet, niet echt. De meesten van hen hebben de rapporten niet gelezen. De meeste lokale leiders en managers noemden het simpele feit dat ‘globaal’ te ver verwijderd is van ‘lokaal’ als de belangrijkste reden hiervoor. Wat wij, PRIMO, ontdekten, was dat de belangrijkste ontwerpen en concepten van bestaande publieke risico’s, afgeleid uit deze mondiale rapporten, niet goed waren verweven met of weerspiegeld in regionale en lokale beleidsplannen. Sommige wel, de meeste niet.
Van mondiaal naar lokaal
Dit is de reden waarom PRIMO in 2014 het initiatief nam om jaarlijks een denktank ‘From Global to Local’ te organiseren in samenwerking met de Europese Federatie van Bestuurders van Lokale Overheden, UDITE. Deze denktank organiseert een transdisciplinair debat over hoe lokaal beheer en bestuur kunnen worden geconcretiseerd als reactie op publieke risico’s die zijn geïdentificeerd via diepgaande interviews en gerespecteerde analyses door wereldleiders, experts en wetenschappers. Elk jaar kiezen we één publiek risico en één uitdaging en ontwikkelen we gedetailleerde aanbevelingen voor lokaal en regionaal bestuur. Voor 2020 hebben we gekozen voor het raakvlak tussen de omgang met geneesmiddelenresten in oppervlaktewater (meren en rivieren), de kwaliteit van drinkwater, het risico voor mens en samenleving, de keten van betrokken organisaties en de daarmee samenhangende aspecten van openbaar bestuur.
In 2019 bespraken we financiële veerkracht; in 2018 de energietransitie; en in 2017 cyberveiligheid, om een idee te geven van de onderwerpen. Bijna elke keer werden we geconfronteerd met de lange weg tussen de mondiale waarden en risico’s en het vermogen om op lokaal, regionaal of provinciaal niveau actie te ondernemen. Ja, zelfs op nationaal niveau.
Corona
Wat epidemieën zoals de COVID-19-pandemie betreft, wijzen we op de systeembrede rapportage van de afgelopen 15 jaar! De conclusies van het laatste Global Risks Report, gepubliceerd in januari 2020, waren hierover in feite heel duidelijk. Simpel gezegd: we wisten dat we zeer kwetsbaar waren voor pandemieën, we wisten dat we een epidemie konden verwachten en ja, we wisten dat we er niet klaar voor waren. Lees alstublieft: Inzichten in de aanpak van het coronavirus uit een eerder rapport over het bedrijfsleven en uitbraken.
We kunnen ook concluderen dat sommigen van ons het zagen aankomen en de scenario’s kenden; het werd door het grote publiek of de meeste publieke leiders niet algemeen aanvaard als een reëel publiek risico. Zijn we het vergeten? Ondanks de vele publicaties was er geen harde, gevoelde of voor de hand liggende noodzaak om scenario’s in onze strategieën en ons beleid op te nemen en er risico- en veerkrachtmanagement aan te koppelen. Nu lijken de meeste maatregelen om de crisis aan te pakken en de feitelijke risico’s te verminderen de afgelopen week te zijn bedacht, besproken en bediscussieerd. En dankzij een rijk (sociaal) medialandschap weten we misschien wel wat waar is en wat niet. Mijn pleidooi is om te luisteren naar de (juiste) experts en naar de mensen die in de frontlinie van de zorg en genezing staan. Onze leercurve is steil, maar het voorkomen van de uitbraak had mogelijk kunnen zijn.
Een gefragmenteerd landschap
De beslissingen die we nemen zijn echter divers en lijken sterk te verschillen per cultuur, land, structuur van het openbaar bestuur en, laten we eerlijk zijn, per type (en zelfs karakter) van leiderschap. We lijken te improviseren. Dit komt deels doordat de beleidsplannen van de meeste lokale en regionale overheden geen melding maakten van dit soort crises of er niet op anticipeerden. De sociale en economische impact ervan werd en wordt nog steeds niet voorspeld of berekend. In de meeste bestaande risicoanalyses van regio’s en gemeenten is het niet terug te vinden in beleidsplannen of risicoparagrafen, terwijl wereldwijde rapporten op grote schaal worden verspreid, besproken en bekend zijn.
Ontkoppeling?
Nou, is deze ontkoppeling tussen het mondiale en het lokale niet surrealistisch, zelfs bizar? Moeten wereldwijd bekende ex-ante scenario’s beter worden geïntegreerd in de kern van lokaal en regionaal openbaar bestuur om te voorkomen dat we afdrijven op de wijde oceaan van ex-post crisisbeheer? Ik denk van wel. Hier ligt een les te leren. Maar om te verbeteren, moeten we zorgvuldiger kijken, want raakvlakken zijn altijd tussen twee spelers. Beck et al. (2013) voerden in Nederland een nationaal onderzoek uit naar de interface tussen nationale kennisinstituten en regionale/lokale overheden. Dit zou mogelijk kunnen worden geëxtrapoleerd naar mondiale kennisinstituten. Zij concludeerden (pagina 38) dat:
• Bijna alle geïnterviewden bij provincies, gemeenten en waterschappen beweren dat zij de publicaties van nationale kennisinstituten volgen, maar dat deze op regionaal niveau altijd te weinig diepgang hebben. Meestal ontbreken regionale en provinciale uitsplitsingen in tabellen of kaarten.
• De geïnterviewden geven ook aan dat de ‘lens’ waardoor nationale kennisinstituten kijken niet scherp genoeg is om de specifieke mix van problemen in hun regio te analyseren. Bovendien is wetenschappelijke kennis als zodanig te moeilijk bruikbaar voor bestuursorganen, omdat deze vaak te gespecialiseerd is en niet direct toepasbaar op beleidsdocumenten, aangezien de resultaten niet zijn vertaald naar relevante beleidsinformatie.
• De mismatch wordt veroorzaakt door het feit dat onderzoek – uitgevoerd door nationale kennisinstituten voor de nationale beleidscyclus – overwegend verkennend en signalerend is, waarbij deze instituten de nadruk leggen op fundamentele wetenschap op nationale schaal, terwijl gedecentraliseerde beleidsmakers juist behoefte hebben aan regionaal toepasbaar beleidsonderzoek dat aansluit bij de beleidspraktijk.”
Nu, met de uitbraak van het coronavirus, worden we dan geconfronteerd met scenario’s die bekend waren, grondig geanalyseerd, als hoog risico beschouwd, uitgewerkt en, in feite, verwacht? En ja, door een combinatie van factoren werden ze niet publiekelijk erkend als grote of cruciale risico’s en werden ze daarom niet vertaald naar, of ingebed in, lokale en regionale plannen. Ik denk dat we dit kunnen concluderen. Citaat uit het Global Risks Report 2020:
“Een recente, in zijn soort unieke, uitgebreide beoordeling van de gezondheidsveiligheid en de daarmee samenhangende capaciteiten in 195 landen bracht fundamentele zwakheden over de hele wereld aan het licht: geen enkel land is volledig voorbereid op het omgaan met een epidemie of pandemie (NIT, 2019). Ondertussen lijkt onze collectieve kwetsbaarheid voor de maatschappelijke en economische gevolgen van crises door infectieziekten toe te nemen.” – World Economic Forum, 2019.
Hoge betrouwbaarheid
Het is de visie en sterke overtuiging van PRIMO dat elke publieke leider – die de leiding heeft over en verantwoordelijk is voor de kwaliteit van beslissingen met betrekking tot het publieke domein van burgers en de samenleving, die zij in feite vertegenwoordigen (gekozen door het volk, het volk vertegenwoordigend en werkend voor het volk) – moet handelen alsof hij/zij deel uitmaakt van een High Reliability Organisation (Weick en Sutcliffe, 2007). In deze benadering van denken en handelen luisteren de leiders van dergelijke organisaties naar experts en handelen ze dienovereenkomstig.
Simpel gezegd: leiders moeten de experts en uitvoerende medewerkers respecteren, en vice versa. Wederzijds respect is de cruciale factor. Wederzijds. Sutcliffe en Weick concludeerden dat in zeer betrouwbare en dus succesvolle organisaties dit principe naar voren komt als de eenvoudige basisregel: als experts spreken, moeten leiders luisteren en dienovereenkomstig handelen, op basis van hun werkelijke inzichten en kennis. Publieke leiders zijn niet anders.
Hier stuiten ze echter op de politieke dimensie van hun leiderschap. Dit zou geen conflicterende factor moeten zijn in crisismanagement. Maar dat was het wel. De term politiek is wat publieke leiders verbindt, wat hen in feite verenigt, in de oorspronkelijke betekenis ervan. De term ‘politiek’ is afgeleid van het Griekse πολιτικά, politiká, wat ‘zaken van de steden’ betekent. Het is deze entiteit, de stad, waar uiteindelijk alle zaken samenkomen. De Amerikaanse politicus O’Neill (1994) stelde: “Alle politiek is uiteindelijk lokaal”.
Tijdens pandemieën moeten nationale leiders ook rekening houden met dit principe. Alle beslissingen werken lokaal uit. Burgemeesters en stadsbestuurders moeten bij alle stappen die we nemen worden betrokken. Eerlijk gezegd mis ik de ‘high-reliability’-benadering tijdens de laatste weken van de versnelling van het crisismanagement.
Holistische benadering
Welnu, we kijken uit naar goed bestuur en naar echt publiek risicomanagement door leiders, deskundigen en wetenschappers. Ik heb er vertrouwen in dat we dit zullen redden. Er staat veel op het spel. Persoonlijk geloof ik in de renaissancekracht van de mens. PRIMO zal bijdragen waar het kan en mag. Het beschikt over een goed ontworpen portfolio gericht op het delen van kennis via media, denktanks, onderwijs, een publiek risicoforum en een bestuurskader, FORTE™, om de dialoog te faciliteren.
Vanuit mijn perspectief is het een pleidooi dat risicorapporten van hoge kwaliteit, zoals hier genoemd of vergelijkbaar, op het nachtkastje van elke publieke leider zouden moeten liggen. Het is gratis begeleiding, niet alleen over het grotere geheel van relevante trends en ontwikkelingen, maar ook over de inzichten die laten zien dat deze direct verbonden zijn met elke lokale gemeenschap, straat, huis en burger. Kennis verbetert de kwaliteit van beslissingen, altijd.
Het is in feite de holistische benadering waarvoor ik pleit. Elk detail is verbonden met het grotere geheel, en vice versa. Holisme is in dit opzicht geen vaag concept, maar een concept van echt beheer van publieke waarde door verbanden te leggen en echt te luisteren. Als PRIMO zetten we ons volledig in voor dit concept, om onze leden te helpen en te ondersteunen bij de dialoog en het delen van de kennis om dit te doen, om goed openbaar bestuur te vinden en vorm te geven.
Bibliografie
Beck, J., Van den Broek, L., & Van Gerwen, O-J. (2013). Kennismaken met decentrale overheden: Een verkennende studie naar de strategische kennisbehoefte van provincies, gemeenten en waterschappen in samenhang met de decentralisatie van het omgevingsbeleid. Planbureau voor de Leefomgeving.
O’Neill, T., & Hymel, G. (1994).
All Politics Is Local: And Other Rules of the Game. Bob Adams, Inc.
NTI (Nuclear Threat Initiative) (2019). Global Health Security Index: Inaugural Global Health Security Index Finds No Country Is Prepared for Epidemics or Pandemics. NTI. Persbericht, 24 oktober 2019. Lees meer
Weick, K., & Sutcliffe, K. (2007). Managing the Unexpected: Resilient Performance in an Age of Uncertainty. Jossey-Bass.
World Economic Forum (2019). Outbreak Readiness and Business Impact Protecting Lives and Livelihoods across the Global Economy. White Paper, in samenwerking met het Harvard Global Health Institute.
*Jack Kruf is president van PRIMO Europe. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven.
PRIMO Res Publica 